donderdag 27 juni 2013

Fjorden op de eilanden

Zoals jullie misschien wel hebben gelezen op onze blog, staan er een heel stel jonge fjorden over het water. Enkele weken geleden zijn we met ons vieren (Bart, Annabel, Esther & Janna) gewapend met prikpaaltjes, halsters, brokjes en een schaar in de boot op pad gegaan.
En ons zal ons niet zijn, als we daar geen mooie plaatjes van geschoten hebben.

Als eerste kwamen we bij het land waar de jaarling hengsten Innvik (v.Manus) & Ingmar (v. Reinar) staan, onder begeleiding van de 2 jarige Hendrik (v. Anton) die vorig jaar ook dit stuk land heeft mogen verkennen.
Hendrik, Innvik & Ingmar

Hendrik (Anton x Yarra)
Innvik & Ingmar
Nu hadden we een schaar mee en kwam het mooi uit om Hendrik onder handen te nemen. Bart was nog maar net bezig toen twee pottenkijkers zich met de zaak gingen bemoeien.


Ook het varen van een bootje vereist nog enig vakmanschap bleek bij het wegkomen van het eilandje, maar gelukkig wist Bart daar wel raad mee. Wij dames hebben overduidelijk meer verstand van camera's....

Het tweede stuk dat we bezochten heeft maar twee paarden vanwege de grote van het land. Hendel (v. Anton) en Hank (v. Ansgar) vermaken zich prima samen en kwamen ons al snel tegemoet.
Hendel
Een mooi gezicht, twee uit de vaart drinkende fjorden.
Hank


Daarna zijn we door gevaren naar het verste eiland, hier staan de  jaarling hengsten Niko (v. Dingo), Amigo (v. Alm), Icarus (v. Anton) en de jaarling ruinen Inco (v. Timor), Amiro (v. Alm) & Izan (v. Reinar).

Ook deze heren hadden ons snel in de smiezen en kwamen eens een kijkje nemen.
vlnr. Niko, Amiro (halve Izan), Icarus, Inco & Amigo
En dan begint het uitzoeken, wie staan hier? En wie is dan wie? De ene is gemakkelijk te herkennen, maar een enkeling is zo veranderd dat we toch even stonden te puzzelen. Gelukkig komen we er gezamenlijk altijd vrij snel uit.


Zowel vingers als aanwijsstokjes worden gebruikt bij het puzzelen.
Bart controleert nog even of er toch echt geen zwart bij Amigo in de manen zit, het is nog steeds wennen dit kleurtje. Maar hij blijft overduidelijk geler dan de Rodblakke variant.

Izan
Doordat de heren aan het meer staan zijn boten helemaal niet meer interessant, en nadat wij allemaal weer veilig in de boot zaten (want het is nog wel een kunst om er soms in of uit te komen zonder natte voeten) kwamen de heren dan ook angstvallig dicht bij de rand staan. Gelukkig bleven ze allemaal netjes aan de rand staan kijken hoe wij weer op pad gingen.
 

Het laatste land dat we bezochten was ook het land met de meeste fjorden, deze waren net naar een ander stuk verhuisd dus was het even zoeken waar we het beste konden aanleggen. Ook dit maal waren wij al gespot voordat we goed en wel de boot uit waren. De dames Hana (v. Anton), Hinke (v. Rubis), Hysop (v. Reinar), Harlekijn (v. Reinar), Hind (v. Timor), Imre (v. Timor), Inez (v. Timor) & de heer Hallo (v. Ansgar) mogen deze zomer elkaar vermaken.
vlnr: Hinke, Hind, Hana, Hallo, Harlekijn, Hysop & Imre.
 
Hysop & Hinke

Hallo tussen de dames.
Hind
Harlekijn
Hana
Imre
Ongestoord een paard bekijken zit er niet in tussen de jonge fjorden.
Inez


En na afscheid te hebben genomen van dit stel dames en heren zijn we, genietend van de prachtige omgeving, weer op weg gegaan naar huis. 



zondag 16 juni 2013

8 Juni 2013, Fjorden 'doe het zelf' dag!

In Februari kregen wij via Fjordenwereld.nl de vraag of er nog een hengstenshow kwam dit jaar. 
Naar aanleiding van deze vraag kregen we het idee om 8 Juni een ‘doe het zelf’ dag te organiseren via het forum.


De dag begon met een prachtig zonnetje en na het verzamelen rond een uur of 10, vertrokken we met enkele personenauto’s richting dwarsgracht. Eenmaal met iets vertraging bij de bestemming aangekomen (want 'waar was het nu ook alweer' en 'was deze weg echt zo lang?'), konden we rechtstreeks naar de rondvaartboot van "de Otterskooi" lopen.


Terwijl de schipper zijn verhaal begon te doen over de oorsprong van het dorp en alle bezienswaardigheden aan de vaarroute, werd de sfeer al snel heel gezellig en waren de paardenverhalen belangrijker dan al het andere.





Na een aantal vergeefse pogingen om ons wat culturele kennis bij te brengen, kwamen de eerste fjorden in zicht en hadden alle 19 kakelende vrouwen alleen nog maar oog voor de gele viervoeters. 




Terwijl Esther probeerde uit te leggen welke fjorden en afstammingen er op de eilanden rondliepen was ik drukker bezig met uitvinden wie nou wie was. Het is verbazingwekkend hoe snel jonge fjorden kunnen veranderen.
Het bootverkeer is inmiddels zo ‘normaal’ geworden voor de jonge dames en heren, dat er onverstoord wordt verder gegeten. Heerlijk voor hen, maar jammer voor de langsvarende fjordenfanaten die ze liever van dichterbij gezien hadden.




Na een tocht van ongeveer 1,5 uur zijn we gezamenlijk terug gereden naar de boerderij, waar een heerlijke lunch stond te wachten. Ook kwamen al snel enkele middag deelnemers het erf op en kon het middagprogramma lekker vlot van start, door het eerste slachtoffer met een borstel op pad te sturen.





Timor was als eerste aan de beurt, meerdere ruiters hadden zich gemeld voor een ritje en deze stonden al met smart te wachten (de een wat zenuwachtiger dan de ander, want het is toch wel spannend op zo'n hengst). Timor die los altijd in is voor een showtje, liet zich heerlijk rondleiden door een aantal totaal verschillende type ruiters. Wat zowel voor ons als de rest van de omstanders erg leuk was om te zien.







Anton werd ondertussen lekker geborsteld en mocht zich los showen. Nadat Nikky hem weer te pakken had duurde het twee tellen of er zat al iemand bovenop, Anton die het grapje maar al te goed kent vond het allemaal wel best. Samen met Bart zijn enkele gegadigden een rondje wezen mennen door Wanneperveen. Want ook al had Anton al een tijdje niet meer voor de wagen gestaan, verleren doet hij het niet.






Ook Manus en Drafur hadden liefhebbers rondlopen die even wouden ‘proberen’, zo hebben we een kleine re√ľnie gehad. Lisa die Manus voor de vorige show heeft gereden heeft even gekeken of alle knopjes er nog op zaten, waarna ook Cayleigh (die, stoer als ze is, deze dag maar liefst 3 hengsten heeft geprobeerd!)hem even heeft rondgestuurd. 






Een paard verkoopt zichzelf het beste, dat was onze gedachte achter deze dag en dat is zeker gelukt.
De heren hebben bewezen dat ze toch echt geen 'monsters' zijn zoals wel eens van hengsten gedacht wordt, op een enkel grapje na gedroegen ze zich voorbeeldig.
Ook Drafur die het gas soms wel iets te goed te pakken had, heeft er na deze dag zeker een nieuw aantal fan's bij gekregen. En Cayleigh, lekker door sparen voor je eigen grijze hengst!







Maar dat was niet alles naast het rijden werd er door Esther ook nog uitleg gegeven over het knippen van een mooie boog. Het proefpaard bleek niet de meest ideale bos manen te hebben voor de uitleg, maar desondanks kwam er een net resultaat tevoorschijn.




Uiteraard moesten ook de veulentjes nog even gezien en geknuffeld worden. Onze fokmerries zagen de bui al hangen toen we het land in kwamen lopen en gingen er per direct van tussen, maar na enige overdenking kreeg de nieuwsgierigheid toch de overhand. Al was die bij het ene veulen overduidelijk sterker dan bij de ander, Abel vertrouwde het allemaal niet zo en bleef lekker dicht bij moeders terwijl Janna alle mensen af ging voor een kroelsessie.

Wolly, Abel & Joris

Flamingo & Declo

Janna zoekt zelf slachtoffers om te kriebelen

Joris vindt het allemaal maar vermoeiend

Nadat iedereen weer in de auto’s zat zijn we ook nog even wezen kijken bij onze ‘kudde’. Aan de doorlopende weg van Giethoorn naar Zwartsluis lopen Dingo en zijn dames (Gerdie v. Timor en Gentiaan, Glosinia & Helianthus v. Reinar). En natuurlijk kom je er bij het hek van het land pas achter dat je de sleutel vergeten bent, dus dan maar over het hek heen.
Dit bleek nog een hele uitdaging voor sommige dames, maar boven alles heel lachwekkend.





Om deze dag van gezelligheid, discussie en nieuwe ervaringen af te sluiten hadden we ook de BBQ klaar staan. Annabel had heerlijke salades bereid en Theo zorgde voor de carnivoren onder ons, terwijl Esther probeerde de logica van de kleur-vererving nog wat diepgaander uit te leggen.






Het was een prachtige dag gehad en we hopen dat iedereen het naar zijn/haar zin heeft gehad. Bedankt voor jullie enthousiasme en gezelligheid en wie weet, tot een volgende keer!